Receptury Spa Wellness Hammam
Lista mailowa
 Zapisz siê na nasz newsletter, aby otrzymywaæ informacjê o nowo¶ciach w sklepie.
|
S³ownik terminów arabskich
Aszura- ¶wiêto dobroci i mi³o¶ci, przypada na 11 noc miesi±ca. W to ¶wiêto daje siê dzieciom podarki, wybacza siê krzywdy i rozdaje ja³mu¿nê.
Baklawa- p³aty ciasta nas±czone miodem i przek³adane mas± orzechow±. Bardzo s³odka i aromatyczna. Spotykana w praktycznie ka¿dym kraju arabskim.
Berberowie (Berberzy)- rdzenna ludno¶æ pó³nocnej Afryki i Sahary. Stanowi± w wiêkszo¶ci odrêbny typ somatyczny w ramach rasy bia³ej, nazywany w nauce berberyjskim. Stolic± handlow± berberów jest Marrakesz. Berberowie ¿yj± g³ownie z rêkodzie³a.
Fatimy rêka- (córki Proroka) - to tradycyjny arabski wzór. Inaczej Khomsa (od arabskiego chamsa, to znaczy piêæ). Piêæ palców przeciwko z³emu urokowi i z³emu spojrzeniu. Rêka ukochanej córki proroka ozdabia wszelak± bi¿uteriê i inne motywy zdobnicze.
Harem- inaczej seraj, zenana - w bogatych domach islamskich jest to czê¶æ w której mieszkaj± ¿ony w³a¶ciciela. Do tego pomieszczenia nie maj± wstêpu obcy mê¿czy¼ni.
Imam- ... w dos³ownym t³umaczeniu, "przywódca". W³adca kraju mo¿e byæ okre¶lany mianem imam, niemniej jednak termin ten odwo³uje siê g³ównie do muzu³mañskiego przywódcy religijnego.
W tradycyjnym znaczeniu, s³owem imam jest okre¶lana osoba, która przewodniczy rytualnej modlitwie muzu³mañskiej, czyli salatowi. W ogólno¶ci mo¿e to byæ osoba ¶wiecka, b±d¼ prze³o¿ony meczetu.
Karawanseraj- zajazd dla karawan - dom zajezdny w krajach muzu³mañskich lub miejsce postoju karawany z pomieszczeniami dla podró¿nych, niszami chroni±cymi przed s³oñcem, magazynem dla przechowania towarów.
Ksar- Ufortyfikowana osada lub siedziba plemienna, wznoszona z gliny i kamienia, czêsto w oazach na pustyni na szlaku karawan. Ksary rozpowszechnione s± przede wszystkim na obszarach zamieszkanych przez Berberów - na terenie obecnych krajów Maghrebu, zw³aszcza w Maroku na po³udnie od gór Atlas.
Kubba- Kubba - rodzaj grobowca wystêpuj±cego w krajach muzu³mañskich, w kszta³cie mauzoleum przykrytego kopu³±. Wewn±trz bogato zdobiony mozaikami, stiukami, majolikami.
Kuskus- jest to danie narodowe z kaszy pszenicznej. Ziarna pszenicy podgotowuje siê, po czym rozciera na drobn± kaszkê i gotuje na parze, zanurzaj±c w oleju. Podaje siê j± ob³o¿on± warzywami i kawa³kami miêsa. Królewski kuskus zawiera miêso jagniêce, kurczaka oraz pikantne kie³baski.
Laban- kwa¶ne mleko u¿ywane zarówno do picia, jak i gotowania jagniêciny.
Maghreb- Maghreb - (z arabskiego zachód) ..."tam gdzie zachodzi s³oñce"- okre¶lenie stosowane przez Arabów w stosunku do regionu pó³nocno-zachodniej Afryki, powsta³e w czasie ekspansji arabskiej w ¶redniowieczu. Nazwa ta przyjê³a siê równie¿ w jêzykach europejskich i odnosi siê obecnie do Maroka, Algierii, Tunezji, czasem tak¿e Libii
Medresa- Medresa, tradycyjna muzu³mañska szko³a wy¿sza, w której uczyli siê absolwenci szkó³ koranicznych. Pierwsze medresy za³o¿yli Turcy po zdobyciu Bagdadu (XI w.). W medresach uczono: jêzyka arabskiego, literatury, retoryki, teologii, logiki i prawa muzu³mañskiego. Niektóre medresy s³ynê³y z wysokiego poziomu nauczania.
Mihrab- Nisza, zwykle na planie pó³okr±g³ym lub wielobocznym (niekiedy tylko ozdobna p³yta) w sali modlitw w meczecie, znajduj±ca siê po ¶rodku. Wskazuje kierunek Mekki, w którym powinni modliæ siê wierni.
Minaret- Minaret, wie¿a ustawiana przy meczetach, z której muezzin, piêæ razy dziennie, zwo³uje wiernych na modlitwê. Minaret w swych klasycznych proporcjach ma wysoko¶æ równ± trzem d³ugo¶ciom boku podstawy albo czterem piêtrom. Na ostatnim piêtrze znajduje siê galeria, na któr± wchodzi muezzin. Zwyczaj ten wprowadzony zosta³ ju¿ w czasach Mahometa. Forma wo³ania wiernych na modlitwê mia³a odró¿niaæ muzu³manów od ¯ydów (tr±bienie) i chrze¶cijan (ko³atka, dzwony).
Muezzin- Muezzin, to osoba wzywaj±ca wyznawców islamu do modlitwy. Muzu³manie modl± siê piêæ razy dziennie, równie¿ piêæ razy dziennie z minaretu rozbrzmiewa tzw. azan (wezwanie do modlitwy)
Sufizm- Sufi -zbiorcze okre¶lenia dla ró¿norakich nurtów mistycznych w islamie. Pochodzi ono od s³owa suf (we³na), bowiem czerpi±c wzór z chrze¶cijañskich mnichów sufi ubierali siê we w³osiennice. Sami Arabowie zwali sufich fakirami, co znaczy biedak, albo derwiszami, co pochodzi od perskiego s³owa nêdzarz.
Jest on prób± osi±gniêcia jedno¶ci z boskim Absolutem.
Tajine, Tagine- czyt. ta¿in (arab: طاجين) to arabskie naczynie s³u¿±ce do pieczenia miês nad roz¿arzonym wêglem lub drewnem. Naczynie to wykonywane jest z gliny i posiada, wysok± sto¿kowat± pokrywê.
Tajine jest te¿ tradycyjn± marokañsk± potraw±, przygotowan± w takim naczyniu.
Tajine stawia siê bezpo¶rednio na lub przy stole.
Zejtuna - drzewko oliwne lub gaj oliwny.
Zellid¿- ceramiczne kafle s³u¿±ce do ozdabiania ¶cian, budynków, riadów. Bardzo kolorowe i bogato zdobione.
|
|
